Odpady rolnicze z produkcji żywności i pasz to taki rodzaj odpadów, którym interesuje się sektor biometanu. Odpad taki coraz częściej będzie trafiać najpierw do fermentorów a dopiero później do kompostowni w postaci ustabilizowanej frakcji stałej pofermentu. Aby poferment mógł przejść przez intensywną fazę kompostowania, w której osiąga się temperatury i czas konieczny do pełnej higienizacji wsadu zgodnie z normami, musimy zapewnić wysokoenergetyczny wsad strukturalny do mieszanki z pofermentem. Mając na uwadze dynamiczny rozwój rynku biometanu, frakcji tych będzie ubywać przy jednoczesnym wzroście masy pofermentu. Problem jest widoczny jak na dłoni, choć nie dotyka jeszcze już działających biogazowni rolniczych i przemysłowych.
Pozostające do dyspozycji odpady strukturalne będą się charakteryzować niskim potencjałem energetycznym. Pozyskiwana w procesie kompostowania energia cieplna będzie ograniczona w ilości do tego stopnia, że utrzymanie efektywnego, pełnocyklowego procesu kompostowania stanie się niewykonalne.
Rozwiązaniem jest skrócenie kompostowania do 5, 6 tygodni i poddania takiego kompostu dodatkowym procesom zapewniającym obniżenie wilgotności, rozdrobnienie dużych, technicznie niekompostowalnych cząstek oraz pewną, całkowitą higienizację produktu. W połączeniu z kompostowaniem w zamkniętych, hermetyzowanych tunelach z biosuszeniem granulacja staje się alternatywą zapewniającą wyeliminowanie wszystkich tych tradycyjnie nierozwiązywalnych problemów jak brak miejsca, niekontrolowane oddziaływanie na środowisko, biologiczne zagrożenie, nieprzypadkowa jakość, długie okresy magazynowe, łatwość i kompatybilność w zastosowaniu w konwencjonalnym i ekologicznym rolnictwie
